جابجایی صندلی‌ها به جای اصلاح ساختار؛ حراست شهرداری یا تماشاچی بحران؟!

 

در روزهایی که مردم شهرستانهای جنوبغرب تهران با چالش‌ های امنیتی، اغتشاشات پراکنده، و بی‌ثباتی ناشی از جنگ ۱۲ روزه دست‌وپنجه نرم می‌ کردند، جای خالی یا حضور کم اثرِ مسئولان حراست شهرداریها بیش از هر زمان دیگری احساس شد. حالا خبر می‌ رسد که تمامی مسئولان حراست شهرداریهای گلستان، نصیرشهر، رباط‌کریم، پرند و نسیم‌شهر تغییر کرده‌اند. اما سؤال ساده و صریح مردم این است: فقط جابجا شدند یا تغییری در کارایی و رویکرد هم اتفاق افتاده؟

 

این جابجایی‌ ها، در ظاهر شاید نشان دهنده “تغییر” باشد، اما وقتی افراد از یک شهرداری به شهرداری دیگر منتقل می‌ شوند، بی‌ آن که ارزیابی دقیقی از عملکرد گذشته‌شان ارائه شود، نمی‌ توان نام آن را “اصلاح ساختار” گذاشت. اگر در اوج بحران، برخی از همین حضرات نه طرحی داشتند، نه تدبیری، نه حتی حضور مؤثری، چگونه باید از مردم انتظار داشت که نسبت به امنیت ادارات و مراکز خدمات شهری احساس آرامش کنند؟

 

تلخ‌ تر آن‌ که در همان روزهای پرتنش جنگ، گزارشهایی رسیده که برخی از این مسئولان ناگهان دچار بیماریهای عجیبی شدند! بیماریهایی که نه نام داشتند، نه تشخیص پزشکی دقیق، اما توان آمدن به اداره را از ایشان گرفته بود! جالبتر این‌ که در یکی از شهرداریها، مسئول بازرسی به شمال کشور کوچ کرده بود و مسئول حراست هم در همان ایام حساس، به دلیل ابتلاء به همان بیماریهای نادر که فقط در بزنگاه و مواقع حساس عود میکند، عملاً از هرگونه نقش‌پذیری معاف شده و تمام آن ایام در اداره نبود!!!

 

این تغییرات اگر صرفاً در حد تعویض تابلو روی در اتاقها باشد، نه‌تنها دردی را دوا نمیکند بلکه تبدیل به یک دور باطل مدیریتی می‌ شود؛ دوری که خروجی‌اش فقط فرسایش اعتماد مردم است و افزایش فاصله بین شهروند و مدیر. آیا وقت آن نرسیده که به جای جابجایی نفرات، به بازنگری جدی در شایستگی‌ ها و مسئولیت‌پذیری‌ها فکر شود؟

 

حراست اگر صرفاً به حضور در اتاقهای بسته، امضا پای فرمها و عبور از کنار مسائل بسنده کند، دیگر نه «حراست» است و نه حافظ امنیت. فقط یک عنوان رسمی است، بی‌محتوا و بی‌اثر..!