وقتی خشم معلم، جان دانش‌آموز را نشانه می‌گیرد/ پرتاب لیوان، نه ابزار آموزش است نه واکنش قابل توجیه!

 

دو روز پیش، خبری تلخ و شوکه‌کننده فضای رسانه‌ای کشور را درنوردید؛ خبری که نباید عادی شود و نباید به‌سادگی از کنارش گذشت.

 

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آفاق مردم ،  معلمی در یکی از مدارس گلستان، در اوج خشم و بی‌صبری، لیوانی را به سمت دانش‌آموز خود پرتاب کرد؛ لیوانی که بر سر یک نوجوان فرود آمد و او را با شکستگی سر راهی بیمارستان کرد.  حادثه در جریان یک مشاجره کلاسی رخ داده است؛ اما هیچ مشاجره‌ای، هیچ خطای دانش‌آموزی و هیچ توجیهی، مجوز خشونت در کلاس درس نیست. کلاس باید امن‌ترین جای یک دانش‌آموز باشد، نه صحنه تخلیه عصبانیت بزرگترها.

 

اداره آموزش‌وپرورش اصل حادثه را تأیید کرده و وعده بررسی و برخورد داده است. اما سؤال اصلی اینجاست: اگر آن لیوان چند سانتی‌متر جابه‌جا می‌شد و به چشم این دانش‌آموز یا دانش‌آموزِ بغل‌دستی‌اش برخورد می‌کرد چه؟ اگر به مرگ یا نابینایی ختم می‌شد، باز هم همه‌چیز در حد «بررسی» باقی می‌ماند؟

 

امروز یک دانش‌آموز با سری شکسته از بیمارستان مرخص شده؛ فردا ممکن است فاجعه‌ای رخ دهد که دیگر قابل جمع‌وجور کردن نباشد. آموزش بدون امنیت، نامش آموزش نیست. معلمی که نتواند خشم خود را کنترل کند، پیش از هر چیز نیازمند آموزش و نظارت است، نه سکوت و توجیه.

 

خشونت در مدرسه، حتی یک‌بار، زنگ خطر است؛ زنگ خطری که اگر شنیده نشود، هزینه‌اش را کودکان این سرزمین می‌پردازند..